Adhyaya 24

একাদশীৰ পুণ্য শুনি জৈমিনীয়ে ব্যাসদেৱক তুলসীৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। ব্যাস (উপদেশমূলক বাণী) ক’লে যে তুলসী এক দিৱ্য আশ্ৰয়, য’ত বিষ্ণু, সমগ্ৰ দেৱগণ আৰু তীৰ্থসমূহৰ নিবাস আছে। অধ্যায়ত ভক্তিসেৱাৰ নানা বিধি কোৱা হৈছে—পানী দিয়া, ছাঁ দিয়া, সন্ধ্যাবেলি দীপ অৰ্পণ, গুৰিৰ চৌপাশ পৰিষ্কাৰ-ঝাড়ু দিয়া, ৰোপণ আৰু ৰক্ষা কৰা—আৰু তাৰ ফল পাপক্ষয়, ঐশ্বৰ্য বৃদ্ধি পৰা মোক্ষলৈকে বৰ্ণিত। পাত তুলিবলৈ মন্ত্র আৰু নিয়মো দিয়া হৈছে, যাতে বিষ্ণুক “বেদনা” নলাগে; অহিংসা আৰু শ্ৰদ্ধাৰ ওপৰত বিশেষ জোৰ। পিছত তুলসীৰ দৰে ধাত্ৰী/আমলকীৰো মহিমা কোৱা হয়। দুয়োটাক ক্ৰিয়া-যজ্ঞৰ সিদ্ধিৰ বাবে অনিবাৰ্য বুলি ঘোষণা কৰি কোৱা হয়—য’ত ইহঁত থাকে তাত কৰা কৰ্ম অক্ষয় হয়, আৰু য’ত নাথাকে সেই স্থান অপবিত্ৰ আৰু আধ্যাত্মিকভাৱে নিষ্ফল হৈ পৰে।