Adhyaya 22

এই অধ্যায়ত শিষ্যই একাদশীৰ সম্পূৰ্ণ ফল, বিধি, সময় আৰু আৰাধ্য দেৱতা শুনিবলৈ অনুৰোধ কৰে, আৰু একাদশীক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ব্ৰত বুলি ঘোষণা কৰা হয়। তাৰ পিছত কাৰণ-কথা বৰ্ণিত হয়: ভগৱান বিষ্ণুৱে পাপপুৰুষৰ সৃষ্টি কৰে, নৰকৰ ব্যৱস্থা স্থাপন কৰে, যমলোকত গৈ পাপীসকলৰ বিলাপ আৰু দুঃখ দেখে। দয়াবশত ভগৱান একাদশী তিথিৰূপে প্ৰকাশ পাই পাপীসকলক শুদ্ধ কৰি পৰম ধামলৈ গমন কৰায়। পাপপুৰুষ নাশৰ ভয়ত শৰণ বিচাৰে; ভগৱানে একাদশীৰ দিনত তাক “অন্ন/ভোজনত” বাস দিবলৈ আদেশ দিয়ে, যাৰ পৰা শস্য-নিষেধ তথা খাদ্য-তাবুৰ বিধান স্থিৰ হয়। তাৰ পাছত দশমীৰ সংযম, আহাৰ-নিষেধ, একাদশীত পূজা আৰু জাগৰণ, মন্দিৰত ধ্বজা, দীপ, মণ্ডপ, অলংকৰণ/চিত্ৰাঙ্কন, শাস্ত্ৰ-পাঠ, নাস্তিক/পাষণ্ডী কথাৰ পৰিহাৰ, আৰু দ্বাদশীত নিৰ্দিষ্ট সময়ত পাৰণ কৰাৰ নিয়ম বিস্তাৰে কোৱা হৈছে। বিধিপূৰ্বক পালন কৰিলে মুক্তিৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে।