Adhyaya 18

জৈমিনিয়ে ব্যাসক সৰ্বোচ্চ তীৰ্থৰ মহিমা সংক্ষিপ্তভাৱে বৰ্ণনা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। ব্যাস (আৰু পৰৱৰ্তী পুৰাণীয় উপদেশ) লৱণ-সমুদ্ৰৰ তীৰত অৱস্থিত পুৰুষোত্তম-ক্ষেত্ৰক স্বৰ্গতকৈও দুষ্প্ৰাপ্য, অতি পবিত্ৰ ধাম বুলি প্ৰশংসা কৰে। এই ক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশ কৰিলে জীৱ ‘বিষ্ণু-সদৃশ’ হয়; দোষ-অন্বেষণ নকৰিবলৈ উপদেশ দিয়া হয়, আৰু স্থানীয় প্ৰসাদক লক্ষ্মীয়ে প্ৰস্তুত কৰা আৰু হৰিয়ে ভোগ কৰা বুলি মানি পাপ-নাশক তথা মুক্তি-সহায়ক বুলি কোৱা হয়। ইন্দ্ৰদ্যুম্ন, মাৰ্কণ্ডেয়, ৰোহিণী, শ্বেতগঙ্গা আৰু সমুদ্ৰ আদি পবিত্ৰ জলাশয়ৰ উল্লেখ কৰি তাত স্নান, পিতৃ-তৰ্পণ, দান, জপ, যজ্ঞ আৰু বিষ্ণু-পূজাক অক্ষয় ফলদায়ক বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে। জগন্নাথ, বলভদ্ৰ আৰু সুভদ্ৰাৰ দৰ্শন—বিশেষকৈ গুণ্ডিকা-যাত্ৰা আৰু পঞ্জিকা-উৎসৱসমূহত—মুক্তি আৰু লৌকিক বৰ প্ৰদান কৰে; শেষত পুৰুষোত্তমক সংসাৰ পাৰ কৰোৱা সকলো তীৰ্থৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ বুলি স্থাপন কৰা হয়।