Adhyaya 15

এই অধ্যায়ত বৈষ্ণৱ তত্ত্ব বৰ্ণিত হৈছে—সমগ্ৰ বিশ্ব আৰু সকলো দেৱতা বিষ্ণুৰেই অংশ, আৰু হৰিৰ নাম সদায় স্মৰণ কৰিলে সময়-নিয়ম নথকাকৈ পাপ নাশ হয়। তাৰ পাছত উপদেশমূলক কাহিনী: এজনী গণিকাই “ৰাম” বুলি জপিবলৈ শিকোৱা এটা টিয়া পায়। সেই নাম-উচ্চাৰণৰ দ্বাৰা টিয়া আৰু গণিকা দুয়ো শুদ্ধ হয়। মৃত্যুৰ সময়ত যমদূতে ধৰি নিবলৈ আহে, কিন্তু বিষ্ণুদূতে বাধা দিয়ে; সংঘৰ্ষ হয় আৰু যমদূত পৰাজিত হয়। শেষত যমে আদেশ দিয়ে—যিসকলে ৰাম, গোবিন্দ, কেশৱ, হৰি, বিষ্ণু, নাৰায়ণ আদি নাম স্মৰণ বা উচ্চাৰণ কৰে, বিশেষকৈ একাদশী পালন কৰা আৰু বিষ্ণু-পাদ-জল ধাৰণ কৰা ভক্ত, তেওঁলোক যমৰ দণ্ডৰ অধীন নহয়। ৰাম-নামৰ মহিমা মন্ত্রতকৈও শ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা হৈছে, আৰু যাত্ৰা, ভয়, ক্ৰিয়া-কাণ্ড আৰু মৃত্যুকালত ই অতি ফলদায়ক।