Adhyaya 68

Verse 1

ययातिरुवाच । अधर्मस्य फलं सूत श्रुतं सर्वं मया विभो । धर्मस्यापि फलं ब्रूहि श्रोतुं कौतूहलं मम

যযাতিয়ে ক’লে: হে সূত, হে বিভো, অধৰ্মৰ ফল মই সম্পূৰ্ণকৈ শুনিলোঁ। এতিয়া ধৰ্মৰ ফলও কোৱা; শুনিবলৈ মোৰ গভীৰ কৌতূহল।

Verse 2

मातलिरुवाच । अथ पापैरिमे यांति यमलोकं चतुर्विधाः । संत्रासजननं घोरं विवशाः सर्वदेहिनः

মাতলিয়ে ক’লে: তাৰপিছত পাপৰ টানত এই সত্ত্বসমূহ—চাৰিধৰণৰ—যমলোকলৈ যায়। সেয়া ভয়ংকৰ, আতংকজনক; কিয়নো সকলো দেহধাৰী অসহায়ভাৱে টানি নিয়া হয়।

Verse 3

गर्भस्थैर्जायमानैश्च बालैस्तरुणमध्यमैः । पुंस्त्रीनपुंसकैर्वृद्धैर्यातव्यं जंतुभिस्ततः

সেয়ে তাতৰ পৰা সকলো জীৱে আগবাঢ়িবই লাগে—গৰ্ভস্থ, জন্মলাভ কৰা, শিশু, যুৱক আৰু মধ্যবয়সীয়া, পুৰুষ, নাৰী, তৃতীয় লিঙ্গৰ আৰু বৃদ্ধসকলেও।

Verse 4

शुभाशुभफलं तत्र देहिनां प्रविचार्यते । चित्रगुप्तादिभिः सर्वैर्मध्यस्थैः सर्वदर्शिभिः

তাত দেহধাৰীসকলৰ শুভ-অশুভ কৰ্মফল বিচাৰ কৰা হয়; চিত্ৰগুপ্ত আদি সকলোয়ে, নিৰপেক্ষ মধ্যস্থ আৰু সৰ্বদৰ্শী হৈ, সেই বিচাৰ সম্পন্ন কৰে।

Verse 5

न तेत्र प्राणिनः संति ये न यांति यमक्षयम् । अवश्यं हि कृतं कर्म भोक्तव्यं तद्विचारितम्

তাত এনে কোনো প্ৰাণী নাই যি যমৰ ধামলৈ নাযায়। নিশ্চয়কৈ কৰা কৰ্মৰ ফল ভোগ কৰিবই লাগিব—এইয়েই স্থিৰ বিচাৰ।

Verse 6

ये तत्र शुभकर्माणः सौम्यचित्तादयान्विताः । ते नरा यांति सौम्येन पथा यमनिकेतनम्

যিসকলে তাত শুভ কৰ্ম কৰে আৰু সৌম্যচিত্ত তথা দয়াৰে যুক্ত, সেই নৰসকলে সৌম্য পথেদি যমৰ নিকেতনলৈ গমন কৰে।

Verse 7

यः प्रदद्याच्च विप्राणामुपानत्काष्ठपादुके । स विमानेन महता सुखं याति यमालयम्

যি কোনোবাই বিপ্ৰসকলক উপানত বা কাঠৰ পাদুকা দান কৰে, সি মহৎ বিমানে আৰোহণ কৰি সুখে যমালয়লৈ গমন কৰে।

Verse 8

छत्रदानेन गच्छंति पथा साभ्रेण देहिनः । दिव्यवस्त्रपरीधाना यांति वस्त्रप्रदायिनः

ছত্ৰ দানৰ ফলত দেহধাৰীসকল মেঘছায়াসদৃশ ছাঁ থকা পথেদি গমন কৰে; আৰু যিসকলে বস্ত্ৰ দান কৰে, তেওঁলোকে দিব্য বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি আগবাঢ়ে।

Verse 9

शिबिकायाः प्रदानेन विमानेन सुखं व्रजेत् । सुखासनप्रदानेन सुखं यांति यमालयम्

শিবিকা (পালকি) দান কৰিলে মানুহে বিমানে উঠি সুখে গমন কৰে; সুখাসন দান কৰিলে যমালয়লৈও আৰামেৰে গতি লাভ কৰে।

Verse 10

आरामकर्ता छायासु शीतलासु सुखं व्रजेत् । यांति पुष्पकयानेन पुष्पारामप्रदायिनः

যি জনে উদ্যান (আৰাম) সৃষ্টি কৰে, সি শীতল, স্নিগ্ধ ছাঁত সুখে বাস কৰে। ফুল-উদ্যান দান কৰোঁতাসকলে পুষ্পক বিমানে গতি লাভ কৰে।

Verse 11

देवायतनकर्ता च यतीनामाश्रमस्य च । अनाथमंडपानां च क्रीडन्याति गृहोत्तमैः

দেৱতাৰ মন্দিৰ নিৰ্মাতা, যতি-সন্ন্যাসীৰ আশ্ৰম নিৰ্মাতা, আৰু অনাথ-দীনৰ বাবে মণ্ডপ নিৰ্মাতা—এনে জনে সৰ্বোত্তম লোকসমূহ লাভ কৰে।

Verse 12

देवाग्निगुरुविप्राणां मातापित्रोश्च पूजकः

যি জনে দেৱতা, পবিত্ৰ অগ্নি, গুৰু, বিপ্ৰ (ব্ৰাহ্মণ) আৰু নিজৰ মাতৃ-পিতৃকো ভক্তিভাৱে পূজা কৰে।

Verse 13

विप्रेषु दीनेषु गुणान्वितेषु यच्छ्रद्धया स्वल्पमपि प्रदत्तम् । तत्सर्वकामान्समुपैति लोके श्राद्धे च दानं प्रवदंति संतः

গুণযুক্ত আৰু দীন বিপ্ৰসকলক শ্ৰদ্ধাৰে দিয়া অল্প দানেও দাতাক এই লোকত সকলো কামনা পূৰ্ণ কৰায়; সেয়ে সন্তসকলে বিশেষকৈ শ্ৰাদ্ধ-কৰ্মত দানক প্ৰশংসা কৰে।

Verse 14

श्रद्धादानेन विज्ञेयमपि वालाग्रमात्रकम् । यत्पात्रादि चतुष्टयं श्रद्धा तेषु सदा मम

শ্ৰদ্ধাৰে দান কৰিলে চুলিৰ আগৰ দৰে অতি ক্ষুদ্ৰ বস্তুটোও অৰ্থৱান বুলি জানিব লাগে। পাত্ৰ আদি চাৰিটা উপাদান যিয়েই হওক, তাত মোৰ সদা মনোযোগ শ্ৰদ্ধাতেই থাকে।

Verse 15

श्रद्धीयते सदा तस्माच्छ्रद्धायास्तत्फलं भवेत् । गुणान्वितेषु दीनेषु यच्छत्यावसथान्यपि

সেয়ে সদায় শ্ৰদ্ধাৰে কৰ্ম কৰা উচিত, কিয়নো শ্ৰদ্ধাই নিজৰ অনুৰূপ ফল দিয়ে। গুণসম্পন্ন দীন-দৰিদ্ৰক আশ্ৰয়-বাসস্থান দান কৰিলেও সেই ফল লাভ হয়।

Verse 16

स प्रयाति सर्वकामं स्थानं पैतामहं नृप । श्रद्धयायेन विप्राय दत्तं काकिणिमात्रकम्

হে নৃপ, যি শ্ৰদ্ধাৰে বিপ্ৰক কাকিণী-মাত্ৰ দান কৰে, সি পিতামহ ব্ৰহ্মাৰ সৰ্বকাম-সিদ্ধি লোক লাভ কৰে।

Verse 17

सस्याद्दिव्यतिथिर्भूप देवानां कीर्तिवर्धनः । तस्माच्छ्रद्धान्वितैर्देयं तत्फलं भवति ध्रुवम्

হে ভূপ, অন্নদান দেৱতাসকলৰ কীৰ্তি বৃদ্ধি কৰা এক দিৱ্য অতিথিধৰ্ম হয়। সেয়ে শ্ৰদ্ধাসহ দান কৰা উচিত; তাৰ ফল নিশ্চিত।

Verse 68

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रेऽष्टषष्टितमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী পদ্মপুৰাণৰ ভূমিখণ্ডত, বেনোপাখ্যানৰ অন্তৰ্গত পিতৃতীৰ্থ-বৰ্ণনা আৰু ৰজা যযাতিৰ চৰিত্ৰসম্বন্ধীয় অষ্টষষ্টিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।