Shloka 10
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! युद्धमें आगे बढ़नेवाले अपने पुत्रको बृहन्नला सारथिके साथ एकमात्र रथकी सहायतासे कौरवोंका सामना करनेके लिये गया हुआ सुनकर राजा विराटको बड़ा संताप हुआ। उन्होंने (अपने) सभी प्रधान मन्त्रियोंसे कहा -- ९ || सर्वथा कुरवस्ते हि ये चान्ये वसुधाधिपा: । त्रिगर्तान् 68268 3 त्वा न स्थास्यन्ति कदाचन,“कौरव हों या दूसरे कोई राजा, जब वे सुनेंगे कि त्रिगर्त लोग युद्धमें पीठ दिखाकर भाग गये हैं, तब वे कदापि यहाँ ठहर नहीं सकेंगे”
Vaiśampāyana uvāca—Janamejaya! yuddhe ’bhimukhaṁ pravṛttaṁ svaputraṁ Bṛhannalā-sārathinā sahaikenaiva rathena Kauravān prati yātuṁ śrutvā rājā Virāṭo mahān santāpaṁ jagāma. sa sarvān pradhānān mantriṇaḥ pratyuvāca—“sarvathā Kuravaste hi ye cānye vasudhādhipāḥ, Trigartān tvā na sthāsyanti kadācana; (yadā te śroṣyanti yathā Trigartā yuddhe pṛṣṭhataḥ palāyitāḥ).”
বৈশম্পায়নে ক’লে—হে জনমেজয়! যুদ্ধলৈ আগবাঢ়িবলৈ উদ্গ্ৰীৱ নিজৰ পুত্ৰই বৃহন্নলাক সাৰথি কৰি, একমাত্ৰ ৰথৰ ভৰসাত, কৌৰৱসকলক মুখামুখি কৰিবলৈ গৈছে বুলি শুনি ৰজা বিরাট গভীৰ শোকত আচ্ছন্ন হ’ল। তাৰপিছত তেওঁ সকলো মুখ্য মন্ত্ৰীক ক’লে—“কৌৰৱ হওক বা আন কোনো ভূ-নৃপতি, ত্ৰিগর্তসকলে যুদ্ধত পিঠ দেখাই পলাই গ’ল বুলি যেতিয়া তেওঁলোকে শুনিব, তেতিয়া তেওঁলোকে ইয়াত কেতিয়াও স্থিৰ থাকিব নোৱাৰিব।”
वैशम्पायन उवाच