Shloka 22
अर्जुन-कर्ण-सङ्ग्रामः
Arjuna–Karna Engagement in the Cattle-Raid Aftermath
वयं व्यवसितं पार्थ वज़पाणिमिवोद्यतम् । षड्रथा: प्रतियुध्येम तिष्तेम यदि संहता:
vayaṁ vyavasitaṁ pārtha vajrapāṇim ivodyatam | ṣaḍrathāḥ pratiyudhyema tiṣṭhema yadi saṁhatāḥ ||
কৃপ ক’লে—“হে পাৰ্থ! আমি যদি সকলোৱে একেলগে, দৃঢ় সংকল্পে থিয় হৈ থাকোঁ—উঠোৱা বজ্ৰধাৰী ইন্দ্ৰৰ দৰে—তেন্তে আমি ছয়জন ৰথী শত্রুক যুদ্ধত মুখামুখি হ’ব পাৰোঁ। ডগমগাবা নালাগে; ঐক্য আৰু অচল উদ্দেশ্যই সেই ধৰ্মবল, যিয়ে প্ৰতিৰোধ সম্ভৱ কৰে।”
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that steadfast resolve (vyavasāya) and unity (saṁhati) are decisive moral and strategic strengths in a righteous struggle; even a smaller force can resist effectively when it stands together with firm purpose.
Kṛpa urges Pārtha (Arjuna) that if their side remains united, the six chariot-warriors can confront the opposing force; he reinforces morale by comparing their determined stance to Indra raising the thunderbolt.