Arjuna’s Self-Identification and the Ten Names
Uttara–Arjuna Saṃvāda
“रूक्ष वर्णवाले अद्भुत बादल भी दृष्टिगोचर हो रहे हैं। म्यानोंसे अनेक प्रकारके शस्त्र निकल रहे हैं ।। शिवाश्चव विनदन्त्येता दीप्तायां दिशि दारुणा: | हयाश्चाश्रूणि मुज्चन्ति ध्वजा: कम्पन्त्यकम्पिता:
śivāś caiva vinadanty etā dīptāyāṃ diśi dāruṇāḥ | hayāś cāśrūṇi muñcanti dhvajāḥ kampanty akampitāḥ ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—জ্বলি উঠা দিশত ভয়ংকৰ শিয়ালবোৰ হুংকাৰ দিছে। ঘোঁৰাবোৰে অশ্ৰু ঝৰাইছে, আৰু ধ্বজাবোৰ—যিবোৰ সাধাৰণতে অচল—সেয়াও কঁপিছে। এইবোৰ ঘোৰ অশুভ নিমিত্ত; ওচৰ চাপি অহা সংকট আৰু সংঘৰ্ষৰ আগতে উঠা ধৰ্ম-ক্ষোভৰ সংকেত।
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores how moral and political disorder is mirrored by ominous signs in nature; such portents warn rulers and warriors to reflect on dharma, restrain rash action, and recognize the gravity of impending conflict.
Vaiśampāyana reports frightening portents—jackals howling in a fiery quarter, horses weeping, and even steady banners trembling—signaling that a dangerous turn of events is near.