Draupadī’s Grief at Seeing the Heroes in Disguise (द्रौपदी-विषादः / वेष-परिभव-वर्णनम्)
तपस्या और वेदज्ञानसे सम्पन्न सहस्रों पूर्णकाम ऋषि-महर्षि प्रतेदिन इनकी राजसभामें बैठा करते थे ।।
vaiśampāyana uvāca | aṣṭāśītisahasrāṇi snātakā gṛhamedhinaḥ | triṃśad dāsīka ekaiko yān bibharti yudhiṣṭhiraḥ ||
যুধিষ্ঠিৰে নিজৰ গৃহত আঠাশি হাজাৰ স্নাতক গৃহস্থ ব্ৰাহ্মণক পালন কৰিছিল; তেওঁলোকৰ প্ৰতিজনৰ সেৱাৰ বাবে ত্ৰিশজনকৈ দাসী আছিল।
वैशम्पायन उवाच
A righteous king upholds dharma not only by personal virtue but by sustaining Vedic learning and disciplined household life through generous, structured support; prosperity is portrayed as ethically meaningful when used to maintain social and ritual responsibilities.
The narrator describes the scale of Yudhiṣṭhira’s royal establishment and his extensive maintenance of learned Brāhmaṇa householders, highlighting the grandeur and dharmic generosity associated with his rule.