Shloka 27
Avanti–Narmadā–Puṣkara Tīrtha-Kathana (धौम्यकथितं तीर्थवर्णनम्)
तीर्थानि सरित: शैला: पुण्यान्यायतनानि च,“महाराज! पूर्वदिशामें जो बहुत-से तीर्थ, नदियाँ, पर्वत और पुण्य मन्दिर आदि हैं, उनका मैंने तुमसे (संक्षेपमें) वर्णन किया है। अब शेष तीन दिशाओंके सरिताओं, पर्वतों और पुण्यस्थानोंका वर्णन करता हूँ, सुनो"
vaiśampāyana uvāca | tīrthāni saritaḥ śailāḥ puṇyāny āyatanāni ca | mahārāja! pūrvadiśi yāni bahūni tīrthāni nadyaḥ parvatāś ca puṇyamandirāṇi cāsti, teṣāṃ mayā tava saṅkṣepeṇa varṇanaṃ kṛtam | idānīṃ śeṣāṇāṃ trīṇāṃ diśāṃ saritāṃ parvatānāṃ puṇyasthānānāṃ ca varṇanaṃ karomi, śṛṇu ||
বৈশম্পায়ন ক’লে—মহারাজ! পূব দিশত থকা বহু তীৰ্থ, নদী, পৰ্বত আৰু পুণ্যায়তন আদিৰ সংক্ষিপ্ত বৰ্ণনা মই তোমাক কৈছোঁ। এতিয়া বাকী তিন দিশৰ নদী, পৰ্বত আৰু পুণ্যস্থানসমূহৰ বিৱৰণ দিছোঁ; শুনা।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage underscores the dharmic value of tīrtha—sacred places associated with purification and merit—by organizing them direction-wise, implying that spiritual practice is supported by mindful engagement with sanctified landscapes and traditions.
Vaiśampāyana, narrating to King Janamejaya, concludes a brief account of eastern sacred sites and transitions to describing the remaining holy rivers, mountains, and pilgrimage places in the other three directions.