Dhaumya’s Enumeration of Eastern Tīrthas
Prācī-diś Tīrtha-kathana
दीर्घमायुरवाप्रोति स्वर्गलोक॑ च गच्छति । भरतकुलभूषण! तदनन्तर बदरिकातीर्थमें स्नान करके मनुष्य दीर्घायु पाता और स्वर्गलोकमें जाता है ।। अथ चम्पां समासाद्य भागीरथ्यां कृतोदक:
dīrgham āyur avāpnoti svargalokaṁ ca gacchati | bharatakula-bhūṣaṇa! tad-anantaraṁ badarikā-tīrthe snānaṁ kṛtvā manuṣyo dīrghāyuḥ prāpnoti svargalokaṁ ca yāti || atha campāṁ samāsādya bhāgīrathyāṁ kṛtodakaḥ
পুলস্ত্য ক’লে—সেয়া দীঘল আয়ু লাভ কৰে আৰু স্বৰ্গলোকলৈও গমন কৰে। হে ভৰতকুল-ভূষণ! তাৰ পিছত বদৰিকা তীৰ্থত স্নান কৰি মানুহে দীঘল আয়ু পাই স্বৰ্গলোক প্ৰাপ্ত হয়। তাৰ পাছত চম্পালৈ গৈ ভাগীৰথীত জল-ক্রিয়া (তৰ্পণ) সম্পন্ন কৰে।
पुलस्त्य उवाच
Pilgrimage-dharma is framed as a disciplined practice: bathing at a tīrtha and performing water-rites with reverence are said to generate puṇya, bringing worldly well-being (longevity) and posthumous reward (svarga).
Pulastya continues instructing a Bharata prince about the sequence of sacred places to visit: after Badarikā-tīrtha (where bathing is praised), the pilgrim proceeds to Campā and performs the prescribed water-rite in the Bhāgīrathī (Gaṅgā).