Shloka 121
Pulastya’s Tīrtha Enumeration: Sarasvatī, Naimiṣa, Gayā, and Associated Phalaśruti
Chapter 82
ततो योगेश्वरेणापि योगमास्थाय भूपते । तेषां मन्युप्रणाशार्थमृषीणां भावितात्मनाम्,राजन! तब योगेश्वर भगवान् शिवने भी योगका आश्रय ले, उन शुद्धात्मा महर्षियोंके शोककी शान्तिके लिये करोड़ों शिवलिंगोंकी सृष्टि कर दी, जो उन सभी ऋषियोंके आगे उपस्थित थे; इससे उन सबने अलग-अलग भगवान्का दर्शन किया। राजन! उन शुद्धचेता मुनियोंकी उत्तम भक्तिसे संतुष्ट हो महादेवजीने उन्हें वर दिया
tato yogeśvareṇāpi yogam āsthāya bhūpate | teṣāṁ manyupraṇāśārtham ṛṣīṇāṁ bhāvitātmanām ||
তাৰ পাছত, হে ভূপতি, যোগেশ্বৰ ভগৱান শিৱেও যোগসমাধি আশ্ৰয় কৰিলে। সেই ভাবিতাত্মা ঋষিসকলৰ ক্ৰোধ আৰু শোক নাশ কৰিবলৈ মহাদেৱে অসংখ্য শিৱলিঙ্গ প্ৰকাশ কৰিলে; সেয়া সকলোৰে আগত উপস্থিত হ’ল, ফলত প্ৰতিজনে পৃথকভাৱে প্ৰভুৰ দৰ্শন লাভ কৰিলে। শুদ্ধচিত্ত তপস্বীসকলৰ উৎকৃষ্ট ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ মহাদেৱে তেওঁলোকক বৰ দান কৰিলে।
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage highlights that disciplined devotion (bhakti) and inner purity (bhāvitātman) draw divine grace, and that yogic mastery can be used ethically to pacify collective agitation—transforming anger and grief into calm through a form that allows each devotee a personal, direct experience (darśana).
Śiva, addressed as the Lord of Yoga, enters yogic concentration and manifests countless Śiva-liṅgas before the assembled sages so each can behold him individually. Their devotion pleases him, and he responds by granting them a boon, thereby resolving their emotional turmoil.