दमयन्तीवाक्य-प्रेषणम्
Damayantī’s Message and the Dispatch of Brahmin Envoys
त्वामुपस्थास्यतश्रैव नित्यं वाष्णेयजीवलौ । एताभ्यां रंस्यसे सार्ध वस वै मयि बाहुक,वार्ष्ण्य और जीवल--ये दोनों सारथि तुम्हारी सेवामें रहेंगे। बाहुक! इन दोनोंके साथ तुम बड़े सुखसे रहोगे। तुम मेरे यहाँ रहो
tvām upasthāsyataś caiva nityaṁ vārṣṇeyajīvalau | etābhyāṁ raṁsyase sārdhaṁ vasa vai mayi bāhuka ||
ঋতুপৰ্ণ ক’লে—ৱাৰ্ষ্ণেয় আৰু জীৱাল—এই দুয়ো জন সদায় তোমাৰ সেৱাত উপস্থিত থাকিব। তেওঁলোকৰ সৈতে তুমি সুখে আনন্দে থাকিবা; সেয়ে, বাহুক, মোৰ ওচৰতেই বাস কৰা।
ऋचतुपर्ण उवाच
The verse highlights royal dharma expressed through hospitality and proper provision for a dependent: a ruler ensures steady support and companionship for one who enters his service, emphasizing care, stability, and respectful treatment.
King Ṛtupārṇa addresses Bāhuka (Nala in disguise), assuring him that two attendants/charioteers—Vārṣṇeya and Jīvāla—will serve him regularly, and inviting him to remain in Ṛtupārṇa’s household, where he will live comfortably.