Śiva Grants the Pāśupata Astra (Pāśupata-Śastra Upadeśa) | शिवेन पाशुपतास्त्रदानम्
उन सब देवताओंने उस महापर्वतके विचित्र एवं तेजस्वी शिखरोंपर पहुँचकर वहाँ तपस्वी अर्जुनको देखा ।। ततो मुहूर्ताद् भगवानैरावतशिरोगत:ः । आजगाम रहेन्द्राण्या शक्र: सुरगणैर्वृत:
Tato muhūrtād bhagavān Airāvata-śiro-gataḥ | ājagāma rājendrāṇyāḥ Śakraḥ sura-gaṇair vṛtaḥ ||
সকলো দেৱতা সেই মহাপৰ্বতৰ বিচিত্ৰ আৰু দীপ্ত শিখৰসমূহত উপনীত হৈ তাত তপস্বী অৰ্জুনক দেখিলে। তাৰপাছত অলপ সময়ৰ ভিতৰতে, ঐৰাৱতৰ পিঠিত আৰূঢ়, ইন্দ্ৰাণীৰ সৈতে আৰু দেৱগণৰে পৰিবৃত শক্র (ইন্দ্ৰ) তাত উপস্থিত হ’ল।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights that disciplined austerity (tapas) aligned with dharma attracts rightful support and recognition; true strength is validated by self-control and higher purpose rather than mere ambition.
After a brief interval, Indra (Śakra) arrives, mounted on Airāvata and accompanied by many gods, approaching the ascetic Arjuna—signaling a divine response to Arjuna’s ongoing penance.