आरण्यकाख्यमाख्यानं शृणुयाद् यो नरोत्तम: । स सर्वकाममाप्रोति पुन: स्वर्गतिमाप्तुयात्,जो नरश्रेष्ठ इस वनपर्वकी कथाको सुनता है, वह सम्पूर्ण कामनाओंको प्राप्त कर लेता है एवं शरीरका अन्त होनेपर स्वर्गलोकमें जाता है
āraṇyakākhyam ākhyānaṃ śṛṇuyād yo narottamaḥ | sa sarvakāmam āpnoti punaḥ svargatim āpnuyāt ||
যি নৰশ্ৰেষ্ঠে ‘আৰণ্যক’ নামৰ এই আখ্যানে শ্ৰৱণ কৰে, সি সকলো কাম্য ফল লাভ কৰে; আৰু দেহান্তৰ পিছত পুনৰ স্বৰ্গগতিও লাভ কৰে।
वैशम्पायन उवाच
The verse teaches that reverent listening to a dharmic narrative is itself a meritorious discipline: it cultivates right orientation of desire and yields both worldly fulfillment (sarva-kāma) and spiritual reward (svarga-gati) after death.
Vaiśampāyana delivers a phalaśruti (promise of benefits), praising the act of hearing the ‘Āraṇyaka’ account within the Vana Parva and stating the auspicious results for the listener.