ततोड<ग्निं तत्र संज्वाल्य द्विजास्ते सर्व एव हि । उपासांचक्रिरे पार्थ द्युमत्सेने महीपतिम्,युधिष्ठि!! तदनन्तर सभी ब्राह्मण वहाँ आग जलाकर राजा च्ुमत्सेनके पास बैठ गये
tato 'gnim tatra saṃjvālya dvijāste sarva eva hi | upāsāṃ cakrire pārtha dyumatsenam mahīpatim ||
তাৰ পিছত তাত অগ্নি প্ৰজ্বলিত কৰি সেই সকলো দ্বিজ ব্ৰাহ্মণে উপস্থিত হৈ বহিল। হে পাৰ্থ! ধৰ্মানুসাৰে দুঃখাক্ৰান্ত আৰু বয়োবৃদ্ধ মহাৰাজ দ্যুমৎসেনৰ ওচৰত থাকি তেওঁলোকে শ্ৰদ্ধাৰে সেৱা-শুশ্ৰূষা কৰিলে।
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights dharmic conduct: learned Brahmins kindle fire and offer respectful attendance (upāsā) to a king, emphasizing reverence, service, and support for elders and those in distress as a moral duty.
After arriving at a place of rest, the Brahmins light a fire and sit near King Dyumatsena, attending upon him respectfully. The narrator addresses Arjuna (Pārtha), situating the episode within Mārkaṇḍeya’s recounting.