Araṇi Lost to the Deer: Pāṇḍavas Pursue to Preserve Agnihotra (अरणी-हरण प्रसङ्गः)
तां सुमध्यां पृथुश्रोणी प्रतिमां काउचनीमिव । प्राप्तेयं देवकन्येति दृष्टवा सम्मेनिरे जना:,उसके शरीरका कटिभाग परम सुन्दर तथा नितम्बदेश पृथुल था। वह सुवर्णकी बनी हुई प्रतिमा-सी जान पड़ती थी। उसे देखकर सब लोग यही मानते थे कि यह कोई देवकन्या आ गयी है
tāṃ sumadhyāṃ pṛthuśroṇīṃ pratimāṃ kāñcanīm iva | prāpteyaṃ devakanyeti dṛṣṭvā sammenire janāḥ ||
মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে—সুমধ্যা আৰু প্ৰশস্ত নিতম্বযুক্ত সেই কন্যাক স্বৰ্ণময় প্ৰতিমাৰ দৰে দেখি লোকসকলে স্থিৰ কৰিলে—‘নিশ্চয়েই কোনো দেবকন্যা আহি পৰিছে।’
मार्कण्डेय उवाच
The verse cautions that people often mistake extraordinary beauty for divinity; ethical discernment requires not letting appearances alone determine one’s conclusions.
Mārkaṇḍeya describes a woman of striking beauty; on seeing her, the onlookers assume she must be a celestial maiden who has come among them.