Shloka 8
Kṣānti–Tejas Viveka: Prahlāda’s Instruction to Bali
Draupadī’s Application
त॑ं क्रोध॑ वर्जितं धीरै: कथमस्मद्विधश्चरेत् । एतद् द्रौपदि संधाय न मे मन्यु: प्रवर्धते,अतः धीर पुरुषोंने जिसका परित्याग कर दिया है। उस क्रोधको मेरे-जैसा मनुष्य कैसे उपयोगमें ला सकता है? ट्रपदकुमारी! यही सोचकर मेरा क्रोध कभी बढ़ता नहीं है
taṁ krodha-varjitaṁ dhīraiḥ katham asmad-vidhaś caret | etad draupadi sandhāya na me manyuḥ pravardhate ||
যি ক্ৰোধ ধীৰ আৰু জ্ঞানীসকলে ত্যাগ কৰিছে, মোৰ দৰে মানুহে তাক কেনেকৈ আশ্ৰয় কৰিব? হে দ্ৰৌপদী, এই কথাই মনত ধৰি থকাৰ বাবে মোৰ ক্ৰোধ বৃদ্ধি নাপায়।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Anger is portrayed as something the wise renounce; Yudhiṣṭhira frames moral strength as restraint—choosing not to let indignation expand, even when provoked.
In the forest-exile context, Yudhiṣṭhira addresses Draupadī, explaining why he does not cultivate anger: he reflects that the steadfast abandon wrath, and this reflection prevents his own anger from rising.