Shloka 71
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Indra’s Intended Request
Kuṇḍala–Kavaca Discourse
ग्राहयित्वाहमात्मानं ततो दग्ध्वा च तां पुरीम् सम्प्राप्त इति तं राम: प्रियवादिनमार्चयत्,“तदनन्तर मैंने जान-बूुझकर अपने-आपको राक्षसोंद्वारा पकड़वा दिया और लंकापुरीको जलाकर समुद्रके इस पार आ पहुँचा।! यह सब समाचार सुनकर श्रीरामचन्द्रजीने प्रियवादी हनुमान्का अत्यन्त आदर-सत्कार किया
grāhayitvāham ātmānaṃ tato dagdhvā ca tāṃ purīm samprāpta iti taṃ rāmaḥ priyavādinaṃ ārchayat
“তাৰ পিছত মই ইচ্ছাকৃতভাৱে নিজকে ৰাক্ষসসকলৰ হাতত ধৰা দিলোঁ, আৰু সেই নগৰী দগ্ধ কৰি সাগৰৰ এই পাৰলৈ উভতি আহিলোঁ।” এই সংবাদ শুনি শ্ৰীৰামে সত্য আৰু প্ৰিয়বচনভাষী হনুমানক পৰম সন্মানে আদৰ-সত্কাৰ কৰিলে।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Righteous leadership recognizes and honors virtuous service: Hanumān’s daring act is framed as disciplined, purposeful action for dharma, and Rāma’s response models gratitude, respect for merit, and ethical appreciation of well-spoken truthful counsel.
Hanumān reports that he intentionally allowed himself to be captured, then burned Laṅkā and returned across the ocean; upon hearing this successful mission report, Rāma respectfully honors him for his effective and well-conveyed service.