Shloka 3
अरण्यकपर्व — मार्कण्डेयकथिते रामविजयः, सीताशुद्धिः, अयोध्याप्रत्यागमनवर्णनम्
Rāma’s victory, Sītā’s vindication, and return to Ayodhyā as told by Mārkaṇḍeya
प्रत्याजहार तां राम: सुग्रीवबलमाश्रित: । बद्ध्वा सेतुं समुद्रस्य दग्ध्वा लड़कां शितै: शरै:,फिर श्रीरामचन्द्रजी भी सुग्रीवकी सेनाका सहारा ले समुद्रपर पुल बाँधकर लंकामें गये और अपने तीखे (आग्नेय आदि) बाणोंसे उसको भस्म करके वहाँसे सीताको वापस लाये
pratyājahāra tāṁ rāmaḥ sugrīvabalam āśritaḥ | baddhvā setuṁ samudrasya dagdhvā laṅkāṁ śitaiḥ śaraiḥ ||
মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে—সুগ্ৰীৱৰ সেনাবলৰ আশ্ৰয় লৈ ৰামে সীতাক পুনৰ উদ্ধাৰ কৰিলে। সাগৰৰ ওপৰত সেতু বান্ধি লংকাত প্ৰৱেশ কৰি, নিজৰ তীক্ষ্ণ শৰৰে তাক দগ্ধ কৰি, তাতৰ পৰা সীতাক উভতাই আনিলে।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Dharma is upheld through disciplined action supported by righteous alliances: even a great hero relies on worthy companions, and force is ethically framed as a means to remove adharma and protect the innocent.
Mārkaṇḍeya briefly recounts Rāma’s campaign: with Sugrīva’s Vānara forces he builds a bridge over the ocean, reaches Laṅkā, destroys it with sharp arrows, and brings Sītā back.