Draupadī-apaharaṇa-saṃdeśaḥ
Report of Draupadī’s Abduction and the Pāṇḍavas’ Pursuit
रजस्तमो भ्यामाक्रान्ता: फाल्गुनस्य वधैषिण: । इसी प्रकार राक्षसोंसे आविष्टचित्त होकर वे संशप्तक वीर भी रजोगुण और तमोगुणसे आक्रान्त हो अर्जुनको मार डालनेकी इच्छा रखने लगे
rajas-tamobhyām ākrāntāḥ phālgunasya vadhaiṣiṇaḥ |
বৈশম্পায়নে ক’লে—ৰজস্ আৰু তমস্ৰ দ্বাৰা আক্রান্ত হৈ তেওঁলোকে ফাল্গুণ (অৰ্জুন) বধৰ ইচ্ছা কৰিলে। ৰাক্ষসীয় আবেশে আৱিষ্টচিত্ত সেই সংশপ্তক বীৰসকলেও অৰ্জুনক বধ কৰিবলৈ দৃঢ় হ’ল।
वैशम्पायन उवाच
When rajas (agitated passion) and tamas (deluding darkness) dominate, intention narrows into destructive fixation; the verse frames violence as arising from inner guṇic imbalance rather than clear-sighted dharma.
The narrator describes a group of warriors (identified in context as the Saṁsaptakas) becoming mentally seized by demonic fury and, driven by rajas and tamas, resolving to kill Arjuna (Phālguna).