Shloka 986
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
स्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवै: । उत्तर कुरुके निवासी अब उस मार्गसे सुखपूर्वक आते-जाते हैं। देवताओं और दानवोंने देखा, कुमार कार्तिकेय बार-बार शत्रुओंपर शक्तिका प्रहार करते हैं और वह सहस्रों योद्धाओंको मारकर पुनः उनके हाथमें लौट आती है
skandahastam anuprāptā dṛśyate devadānavaiḥ | uttarakuruke nivāsinaḥ ab us mārga se sukhapūrvakam āte-jāte haiṃ | devatāoṃ aura dānavoṃ ne dekhā, kumāra kārtikeya bār-bār śatruoṃ par śaktikā prahāra karate haiṃ aura vaha sahasroṃ yoddhāoṃ ko mārakara punaḥ unake hātha meṃ lauṭa ātī hai |
স্কন্দৰ হাতলৈ পুনৰ উভতি অহা সেই শক্তি দেৱ আৰু দানৱ—উভয়ে দেখিলে। কুমাৰ কাৰ্তিকেয় বাৰে বাৰে শত্রুসকলৰ ওপৰত শক্তি নিক্ষেপ কৰিছিল; ই সহস্ৰ সহস্ৰ যোদ্ধাক বধ কৰি পুনৰ তেওঁৰ হাতলৈ ঘূৰি আহিছিল। সেয়েহে উত্তৰকুৰুৰ বাসিন্দাসকলে সেই পথেদি নিশ্চিন্তে আৰু সুখে যাতায়াত কৰিব পাৰিলে।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Divine power, when aligned with dharma, is portrayed as self-regulating and protective: it strikes down destructive forces and returns under rightful control, symbolizing that true authority is accountable to cosmic order rather than mere violence.
Mārkaṇḍeya describes a scene witnessed by both gods and Dānavas: Kārtikeya repeatedly hurls his śakti at enemies, slays vast numbers, and the weapon returns to his hand; alongside this, the route to Uttara-Kuru is depicted as safe and easy for its inhabitants.