Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
रथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहित: प्रभु: । (अनुयात: सुरै: सर्व: सहस्राक्षपुरोगमै:) सहस्र॑ तस्य सिंहानां तस्मिन् युक्त रथोत्तमे,मार्कण्डेयजी कहते हैं-राजन्! जब अग्निनन्दन भगवान् स्कन्दका सेनापतिके पदपर अभिषेक हो गया, तब श्रीमान् भगवान् शिव देवी पार्वतीके साथ सूर्यके समान रथपर आखरूढ हो प्रसन्नतापूर्वक भद्रवटकी ओर प्रस्थित हुए। उस समय इन्द्र आदि सब देवता उनके पीछे-पीछे चले। भगवान् शिवके उस उत्तम रथमें एक हजार सिंह जुते हुए थे
mārkaṇḍeya uvāca |
rathenādityavarṇena pārvatyā sahitaḥ prabhuḥ |
(anuyātaḥ suraiḥ sarvaiḥ sahasrākṣa-purogamaiḥ) |
sahasraṃ tasya siṃhānāṃ tasmin yukta-rathottame ||
মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে—ৰাজন! অগ্নিনন্দন ভগৱান স্কন্দৰ দেবসেনাপতি পদত অভিষেক সম্পন্ন হোৱাৰ পিছত, প্ৰভু পশুপতি শিৱ পাৰ্বতীৰ সৈতে সূৰ্যবৰ্ণ দীপ্তিমান ৰথত আৰূঢ় হৈ প্ৰসন্ন আৰু মঙ্গলভাবত ভদ্ৰবটৰ দিশে প্ৰস্থান কৰিলে। সহস্ৰাক্ষ ইন্দ্ৰৰ নেতৃত্বত সকলো দেবতা তেওঁৰ পিছে পিছে গ’ল। সেই উত্তম ৰথত এক হাজাৰ সিংহ যোজিত আছিল।
मार्कण्डेय उवाच
The verse underscores divine order and rightful leadership: after Skanda’s appointment, Śiva’s radiant departure with the gods following—led by Indra—signals unified alignment of cosmic powers behind a legitimate command structure, where strength (the lion-yoked chariot) is guided by auspicious purpose rather than chaos.
Mārkaṇḍeya describes Śiva, with Pārvatī, mounting a sun-bright chariot and proceeding onward; the gods follow behind with Indra at their head. The chariot is portrayed as extraordinarily powerful, being yoked with a thousand lions.