Shloka 14
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
पत्नीसरूपतां कृत्वा कामयामास पावकम् | दिव्यरूपमरुन्धत्या: कर्तु न शकितं तया,कुरुश्रेष्ठी उस देवीने सातों महात्मा सप्तर्षियोंकी पत्नियोंके समान रूप धारण करके अग्निदेवके साथ समागमकी इच्छा की थी; किंतु अरुन्धतीकी तपस्या तथा पति-शुश्रूषाके प्रभावसे वह उनका दिव्य रूप धारण न कर सकी, इसलिये छ: बार ही अग्निके वीर्यको वहाँ डालनेमें सफल हुई
patnīsarūpatāṁ kṛtvā kāmayāmāsa pāvakam | divyarūpam aruṇdhatyāḥ kartuṁ na śakitaṁ tayā ||
মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে—সপ্তৰ্ষিসকলৰ পত্নীসকলৰ ৰূপ ধৰি সি পাৱক অগ্নিৰ সৈতে সংযোগ কামনা কৰিলে। কিন্তু অৰুন্ধতীৰ তপস্যাৰ প্ৰভাৱ আৰু পতি-শুশ্ৰূষাৰ বলৰ বাবে সি অৰুন্ধতীৰ দিব্য ৰূপ ধাৰণ কৰিব নোৱাৰিলে; সেয়ে অগ্নিৰ বীৰ্য তাত কেৱল ছয়বাৰহে গ্ৰহণ কৰি নিক্ষেপ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল—অৰুন্ধতী একাই ধৰ্মবলত অনুকৰণাতীত ৰ’ল।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that genuine virtue—especially Arundhatī’s tapas and steadfast devotion to dharma—creates a spiritual power that cannot be replicated by mere external imitation. Ethical strength rooted in disciplined conduct becomes a protective force.
A woman attempts to approach Agni by taking on the forms of the wives of the Seven Sages. She can imitate six of them, but she cannot assume Arundhatī’s divine form because Arundhatī’s austerity and devoted service to her husband make her spiritually inimitable; thus the attempt succeeds only six times.