Shloka 217
स्कन्दसेनापत्याभिषेकः
Skanda’s Consecration as Devasenāpati
अब मैं महान् कान्तिमान् विविध अग्नियोंका, जो ब्राह्मणग्रंथोक्त विधि-वाक्योंमें अनेक कर्मोद्वारा विभिन्न प्रयोजनोंकी सिद्धिके लिये विख्यात हैं, वर्णन करूँगा ।। इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि आज्धिरसे सप्तदशाधिकद्विशततमो 5 ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपर्वके अन्तर्गत मार्कण्डेयसमास्यापर्वमें अंगिरसयके प्रसंगमें दो सौ सत्रहवाँ अध्याय पूरा हुआ
abhaṁ may mahān kāntimān vividha-agnīnāṁ, ye brāhmaṇa-granthokta-vidhi-vākyeṣu aneka-karmabhiḥ vividhaprayojana-siddhaye vikhyātāḥ, varṇanaṁ kariṣyāmi.
মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে—এতিয়া মই বহু মহাকান্তিময়, নানাবিধ পবিত্ৰ অগ্নিৰ বৰ্ণনা কৰিম—যিসকল ব্ৰাহ্মণ-গ্ৰন্থত উক্ত বিধিবাক্যত প্ৰসিদ্ধ আৰু বহু কৰ্মৰ দ্বাৰা বিভিন্ন উদ্দেশ্য সিদ্ধ কৰে। (এইদৰে শ্ৰীমহাভাৰতৰ বনপৰ্বৰ অন্তৰ্গত মাৰ্কণ্ডেয়-সমাস্য অংশত, অঙ্গিৰস-প্ৰসঙ্গৰ ২১৭তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।)
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage frames Vedic ritual knowledge as a disciplined, text-grounded means for achieving diverse legitimate aims: sacred fires and their prescribed rites are presented as instruments of dharma when performed according to injunction (vidhi) and tradition.
Mārkaṇḍeya announces a forthcoming exposition on various kinds of sacred fires and the rites connected with them, noting their authority in Brahmanical texts; the colophon indicates the close of the chapter and situates it within the Markandeya-related section and the Aṅgiras episode.