Shloka 49
Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
न लोके राजते मूर्ख: केवलात्मप्रशंसया । अपि चेह श्रिया हीन:ः कृतविद्यः प्रकाशते,मूर्ख मनुष्य केवल अपनी प्रशंसाके बलसे जगत्-में प्रतिष्ठा नहीं पाता है, विद्वान् पुरुष कान्तिहीन हो तो भी संसारमें उसकी ख्माति बढ़ जाती है
na loke rājate mūrkhaḥ kevalātma-praśaṃsayā | api ceha śriyā hīnaḥ kṛta-vidyaḥ prakāśate ||
মূৰ্খ মানুহ কেৱল আত্মপ্ৰশংসাৰ জোৰে জগতত মান-প্ৰতিষ্ঠা নাপায়। কিন্তু সত্য বিদ্বান ব্যক্তি বাহ্য সমৃদ্ধিহীন হলেও ইয়াত দীপ্তিমান হয়; তাৰ খ্যাতি জ্ঞান আৰু সদাচাৰৰ বলেই বৃদ্ধি পায়, দেখুৱাই নহয়।
व्याध उवाच
Educational Q&A
Worldly esteem is not produced by boasting. Lasting recognition comes from genuine learning and character; even without wealth or external splendor, the truly learned person is naturally acknowledged.
In the Vyadha’s instruction (the hunter-teacher episode), he corrects misguided ideas about status and worth, emphasizing that self-advertisement cannot make an ignorant person respected, whereas real learning makes a person shine even in poverty.