Shloka 436
सम्प्रतस्थे स मिथिलां कौतूहलसमन्वित: । मन-ही-मन ऐसा निश्चय करके वह कौतूहलवश मिथिलापुरीकी ओर चल दिया। पतिव्रता स्त्री बगुली पक्षीवाली घटना स्वयं जान गयी थी और उसने धर्मानुकूल शुभ वचनोंद्वारा उपदेश दिया था, इन कारणोंसे उसकी बातोंपर कौशिक ब्राह्मणकी बड़ी श्रद्धा हो गयी थी
sampratasthe sa mithilāṁ kautūhalasamanvitaḥ |
মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে—তেতিয়া সি কৌতূহলে উদ্বুদ্ধ হৈ মিথিলালৈ প্ৰস্থান কৰিলে। মনে মনে দৃঢ় নিশ্চয় কৰি সি নগৰৰ দিশে আগবাঢ়িল। পতিব্ৰতা সেই স্ত্ৰীয়ে বক-সদৃশ পক্ষীৰ ঘটনাটো নিজেই জানিছিল আৰু ধৰ্মানুগ শুভ বাক্যৰে তাক উপদেশ দিছিল; সেই কাৰণেই কৌশিক ব্রাহ্মণৰ মনত তাইৰ কথাৰ প্ৰতি গভীৰ শ্ৰদ্ধা জন্মিল।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
True dharma can be recognized through conduct and right counsel, not merely through ascetic identity. The brāhmaṇa’s growing śraddhā shows that ethically grounded, auspicious instruction—even from a householder woman—can guide one toward clearer understanding of dharma.
After an inward resolve, Kauśika departs for Mithilā out of curiosity. He has been influenced by the pativratā woman’s dharma-aligned advice (connected with the earlier heron/baka incident), and this trust propels him toward Mithilā, a place associated with dharmic inquiry.