Shloka 5
Dharma-vyādha on Parental Worship
Pitṛ-mātṛ-śuśrūṣā as Paramadaivata
परिघ-जैसी मोटी भुजाओंवाले अपने समस्त शूरवीर पुत्रोंके साथ जाकर यह आपका सारा अभीष्ट कार्य सिद्ध करेगा, इसमें संशय नहीं है। ब्रह्म! आप मुझे छोड़ दीजिये। मैंने अब अस्त्र-शस्त्रोंको त्याग दिया है' |। तथास्त्विति च तेनोक्तो मुनिनामिततेजसा । स तमादिश्य तनयमुत्तड़काय महात्मने
tathāstv iti ca tenokto munināmitatejasā | sa tam ādiśya tanayam uttadakāya mahātmane ||
অপৰিমেয় তেজস্বী মুনিয়ে এনেদৰে কোৱাত সি উত্তৰ দিলে—“তথাস্তु।” তাৰ পিছত সি পুত্ৰক আদেশ দি মহাত্মা উত্তডকাৰ হাতত অৰ্পণ কৰিলে। এই মুহূর্তে ধৰ্মসঙ্গত দায়িত্ব-হস্তান্তৰ প্ৰকাশ পায়—অস্ত্ৰ ত্যাগ কৰা জ্যেষ্ঠজনে নিজ বলপ্ৰয়োগ নকৰি, ন্যায়োচিত উপদেশে পৰৱৰ্তী কৰ্মপথৰ অধিকাৰ সঁপিলে।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Dharma can be upheld through rightful delegation and counsel: one who has renounced violence does not act through weapons, yet still supports the just outcome by authorizing and guiding appropriate agents.
A sage of great spiritual power assents (“So be it”) and then, after giving instructions, entrusts his son to the noble Uttadaka—signaling a formal handover of duty and the next step in the unfolding action.