कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
तस्य ताम्रतलौ तात चरणौ सुप्रतिषछ्ितौ । सुजातौ मृदुरक्ताभिरड्जुलीभिविराजितौ
tasya tāmratalau tāta caraṇau supratiṣṭhitau | sujātau mṛduraktābhir aṅgulībhir virājitau ||
বৈশম্পায়নে ক’লে— হে প্ৰিয়! তেওঁৰ পদযুগল—তাম্ৰবৰ্ণ তলবিশিষ্ট—দৃঢ়ভাৱে স্থিত আছিল। সুগঠিত আৰু মনোহৰ, কোমল ৰক্তিম আঙুলিৰে সুশোভিত হৈ দীপ্ত আছিল।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights auspicious physical characteristics—steady, well-formed feet with a radiant hue—used in epic narrative to signal inner excellence such as steadiness, dignity, and fitness for righteous conduct.
Vaiśampāyana is describing a person’s feet in detail, emphasizing their firm stance and auspicious beauty, as part of a broader portrait meant to convey the individual’s distinguished nature.