Shloka 64
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
सर्वप्रथम प्रजापति ब्रह्माजी उत्पन्न हुए। उन्होंने जीवोंके लिये निर्मल तथा विशुद्ध शरीर बनाये। साथ ही धर्मका ज्ञान करानेवाले धर्मशास्त्रोंको प्रकट किया ।। अमोघफलसंकल्पा: सुव्रता: सत्यवादिन: । ब्रह्मभूता नरा: पुण्या: पुराणा: कुरुसत्तम,उस समयके सब मनुष्य उत्तम व्रतका पालन करनेवाले तथा सत्यवादी थे। उनका अभीष्ट फलविषयक संकल्प कभी व्यर्थ नहीं होता था। कुरुश्रेष्ठ) वे सभी मनुष्य ब्रह्मस्वरूप, पुण्यात्मा और चिरजीवी थे
sarvaprathamaṁ prajāpatiḥ brahmā jātaḥ | sa jīvānāṁ hitārthaṁ nirmalān viśuddhān ca śarīrān nirmame | sahaiva dharmasya jñāna-pradānāni dharmaśāstrāṇi prādurabhāvan | amoghaphalasaṅkalpāḥ suvratāḥ satyavādinaḥ | brahmabhūtā narāḥ puṇyāḥ purāṇāḥ kurusattama ||
মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে—আদিতে প্ৰজাপতি ব্ৰহ্মা উদ্ভৱ হ’ল। জীৱকল্যাণৰ বাবে তেওঁ নিৰ্মল আৰু বিশুদ্ধ দেহ গঢ়িলে আৰু ধৰ্মজ্ঞান দানকাৰী ধৰ্মশাস্ত্ৰসমূহো প্ৰকাশ কৰিলে। সেই প্ৰাচীন যুগত, হে কুৰুশ্ৰেষ্ঠ, সকলো মানুহ উত্তম ব্ৰতপালক আৰু সত্যবাদী আছিল। শুভ ফলৰ বাবে কৰা তেওঁলোকৰ সংকল্প কেতিয়াও বিফল নহ’ল; তেওঁলোক যেন ব্ৰহ্মসদৃশ, পুণ্যবান আৰু দীৰ্ঘায়ু আছিল।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage presents an ethical ideal of the earliest age: human beings were truthful, disciplined in vows, and their intentions bore reliable results because life was aligned with dharma as revealed through dharmaśāstras. It links social flourishing to purity, truthfulness, and adherence to righteous order.
Mārkaṇḍeya describes primordial creation: Brahmā arises first, creates pure bodies for beings, and manifests dharmaśāstras to teach dharma. He then characterizes the people of that time as truthful, vow-observant, spiritually elevated, virtuous, and long-lived.