Shloka 57
इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
तमूर्ध्वबाहुं दृष्टवैव सूर्यस्याभिमुखे स्थितम् । तेजोराशिं दीप्यमानं हुताशनमिवैधितम्,महर्षि अगस्त्य अपनी दोनों बाँहें ऊपर उठाये सूर्यकी ओर मुँह करके खड़े थे। वे तेजोराशि महात्मा प्रज्वलित अग्निके समान उद्दीप्त हो रहे थे
tam ūrdhvabāhuṃ dṛṣṭvaiva sūryasyābhimukhe sthitam | tejorāśiṃ dīpyamānaṃ hutāśanam iva edhitam ||
মই মহর্ষি অগস্ত্যক দেখিলোঁ—দুয়ো বাহু ঊৰ্ধ্বে তুলি তেওঁ সূৰ্যৰ অভিমুখে থিয় হৈ আছিল। তেওঁ তেজৰ এক ৰাশিৰ দৰে দীপ্যমান, যেন ইন্ধনে জ্বলি উঠা অগ্নি।
धनेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and spiritual ideal of tapas: disciplined austerity and steadfast devotion generate an inner radiance and strength that is portrayed as transformative and formidable, comparable to a blazing fire.
Dhaneshvara reports seeing the sage Agastya standing before the Sun with arms uplifted, radiating intense brilliance like a well-kindled fire—an image emphasizing the sage’s concentrated ascetic power.