Adhyāya 136: Yavakrī–Bharadvāja Saṃvāda and the Bāladhī–Dhanuṣākṣa Gāthā
Arrogance, Boons, and Nimitta
स पुत्रशोकादुद्धिग्नस्तपस्तेपे सुदुष्करम् । भवेन्मम सुतोअमर्त्य इति तं लब्धवांक्ष सः,उन्होंने पुत्रशोकसे संतप्त होकर अत्यन्त कठोर तपस्या की। तपस्याका उद्देश्य यह था कि मुझे देवोपम पुत्र प्राप्त हो। अपनी उस अभिलाषाके अनुसार बालधिको एक पुत्र प्राप्त हुआ
পুত্ৰশোকত উদ্বিগ্ন হৈ তেওঁ অতি দুষ্কৰ তপস্যা কৰিলে। তেওঁৰ সংকল্প আছিল—“মোৰ এজন দেৱসম পুত্ৰ হওক।” আৰু সেই কামনা অনুসাৰেই তেওঁ পুত্ৰলাভ কৰিলে।
भरद्वाज उवाच