Shloka 223
सुरभि–इन्द्रसंवादः
Surabhi–Indra Dialogue as a Governance Exemplar
हिडिम्बबकमुख्यानां किर्मीरस्य च रक्षस: । वे सब-के-सब सत्यव्रतधारी और अपने पौरुषपर अभिमान रखनेवाले हैं। इच्छानुसार रूप धारण करनेवाले देवद्रोही हिडिम्ब आदि राक्षसोंका तथा राक्षसजातीय किर्मीरका वध भी उन्होंने ही किया है
Hiḍimbabakamukhyānāṁ Kirmīrasya ca rakṣasaḥ | te sarve satyavratadhāriṇaḥ sva-pauruṣeṇa cābhimāninaḥ | icchānusāra-rūpa-dhāriṇo devadrohiṇaḥ Hiḍimbādayo rākṣasāḥ tathā rākṣasajātiyaḥ Kirmīraś ca—teṣāṁ vadhaṁ api sa eva kṛtavān |
মৈত্রেয় ক’লে— “হিডিম্ব, বক আদি প্ৰধান ৰাক্ষস আৰু ৰাক্ষসজাতীয় কিৰ্মীৰ— এওঁলোক সকলোৱে সৎ-ব্ৰতধাৰী আৰু নিজৰ পৌৰুষত গৰ্বিত আছিল। ইচ্ছামতে ৰূপ ধাৰণ কৰিব পৰা, দেৱদ্ৰোহী সেই হিডিম্বাদি ৰাক্ষসসকলক আৰু কিৰ্মীৰকো একাই ভীমে বিনাশ কৰিছিল।”
मैत्रेय उवाच
Educational Q&A
Power and extraordinary abilities, when joined with hostility to divine and moral order (devadroha), lead to destruction; righteous strength is portrayed as protective—removing violent threats from society and the forest-path of the virtuous.
Maitreya recalls the slaying of dangerous rākṣasas—Hiḍimba and Kirmīra—highlighting their pride and supernatural powers, and emphasizing that a single heroic figure (contextually, Bhīma) eliminated them.