Shloka 12
Adhyāya 96: Nārada Guides Mātali in Varuṇa’s Realm
Varuṇa-loka Darśana
इस प्रसंगमें कन्यादान करनेके लिये वर ढूँढ़नेवाले मातलिके इस प्राचीन इतिहासका उदाहरण दिया करते हैं ।।
mataḥ trailokyarājasya mātalināma sārathiḥ | tasyākaivā kule kanyā rūpato lokaviśrutā ||
কণ্বে ক’লে—কন্যাদানৰ বাবে যোগ্য বৰ বিচৰা লোকসকলে এই প্ৰাচীন ইতিহাসৰ দৃষ্টান্ত দাঙি ধৰে। ত্ৰিলোকৰাজ ইন্দ্ৰৰ প্ৰিয় সাৰথিৰ নাম মাতলি আছিল। তেওঁৰ বংশত একমাত্ৰ কন্যা আছিল; তাই নিজৰ ৰূপৰ বাবে সকলো লোকতে বিখ্যাত আছিল।
कण्व उवाच
Educational Q&A
The verse frames marriage (especially kanyādāna) as a dharmic act guided by precedent and careful selection: families cite exemplary ancient histories to justify and refine the search for a worthy bridegroom, emphasizing responsibility toward lineage and social order.
Kaṇva introduces an old, well-known story used as an example in discussions of arranging a daughter’s marriage. He begins by identifying Mātali, Indra’s charioteer, and notes that Mātali had a single daughter celebrated for her beauty—setting the stage for the ensuing account of finding her a suitable match.