Shloka 3
कृष्णेन विदुरं प्रति आगमन-हेतु-निवेदनम् / Krishna explains the purpose of his coming to Vidura
धर्मशास्त्रातिगो मूढो दुरात्मा प्रग्रह॑ गत: । अनेय: श्रेयसां मन्दो धार्तराष्ट्रो जनार्दन
dharmaśāstrātigo mūḍho durātmā pragrahaṃ gataḥ | aneyaḥ śreyasāṃ mando dhārtarāṣṭro janārdana |
বৈশম্পায়নে ক’লে— হে জনাৰ্দন! ধৃতৰাষ্ট্ৰপুত্ৰ দুর্যোধন মোহগ্ৰস্ত আৰু দুষ্টাত্মা; ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি নিজৰ হঠৰ কবলত পৰিছে। যি সত্য শ্ৰেয়স্কৰ, তাক গ্ৰহণ কৰাত সি মন্দ; তাক কল্যাণমাৰ্গলৈ আনিব নোৱাৰি।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that rejecting dharma-śāstra and clinging to obstinate self-will makes a person resistant to guidance; without receptivity to śreyas (true good), ethical correction becomes nearly impossible.
Vaiśaṃpāyana characterizes Duryodhana for Kṛṣṇa (Janārdana) as incorrigible—one who disregards dharma and cannot be steered toward a beneficial course—setting the moral tone for the failed peace efforts and the approach of war.