Shloka 29
या मे प्रीति: पाण्डवेषु भूय: सा त्वयि माधव । प्रेमणा च बहुमानाच्च सौहृदाच्च ब्रवीम्यहम्
yā me prītiḥ pāṇḍaveṣu bhūyaḥ sā tvayi mādhava | premaṇā ca bahumānāc ca sauhṛdāc ca bravīmy aham ||
বৈশম্পায়নে ক’লে— হে মাধৱ! পাণ্ডৱসকলৰ প্ৰতি মোৰ যি প্ৰীতি—আৰু সেয়া অধিক—সেই একেই প্ৰীতি তোমাৰ প্ৰতিও আছে। প্ৰেম, গভীৰ সন্মান আৰু আন্তৰিক সৌহাৰ্দ্যৰ পৰা মই এই কথা কওঁ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical speech rooted in right intention: one should speak from genuine love (prema), respectful regard (bahumāna), and sincere friendship (sauhṛda), especially when affirming loyalties and alliances in a tense political context.
In the Udyoga Parva’s pre-war negotiations and alignments, the speaker (as reported by Vaiśampāyana) expresses that the goodwill felt for the Pāṇḍavas is equally directed toward Mādhava (Kṛṣṇa), emphasizing trust and affectionate solidarity.