Shloka 56
इन्द्रस्य दुःखप्राप्तिः—त्रिशिरोवधः, वृत्रोत्पत्तिः, जृम्भिकाजननम्
Indra’s Distress: Slaying of Triśiras, Birth of Vṛtra, and the Origin of Yawning
संरब्धयोस्तदा घोर सुचिरं भरतर्षभ । यदा व्यवर्धत रणे वृत्रो बलसमन्वित:
saṃrabdhayostadā ghoraṃ suciraṃ bharatarṣabha | yadā vyavardhata raṇe vṛtro balasamanvitaḥ ||
হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! ক্ৰোধে উন্মত্ত সেই দুজন বীৰৰ ভয়ংকৰ যুদ্ধ বহু সময় ধৰি চলিল। যেতিয়া বলসমন্বিত বৃত্ৰ ৰণত অধিক প্ৰবল হৈ উঠিবলৈ ধৰিলে, তেতিয়া ইন্দ্ৰ যুদ্ধৰ পৰা বিমুখ হ’ল; ইন্দ্ৰ পিছু হটাত সকলো দেৱতা শোকত নিমজ্জিত হ’ল।
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger-fueled conflict can become prolonged and terrifying, and how a leader’s withdrawal at a critical moment can shake collective morale; it implicitly values steadiness and responsibility in the face of rising opposition.
Śalya narrates an episode where the fierce battle between Indra and Vṛtra drags on; as Vṛtra’s strength increases, Indra turns away from the fight, and the other gods become distressed at Indra’s retreat.