Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
विद्याविनयसम्पन्ने ब्राह्मणे गवि हस्तिनि । शुनि चैव श्वपाके च पण्डिता: समदर्शिन: ।।
vidyā-vinaya-sampanne brāhmaṇe gavi hastini | śuni caiva śvapāke ca paṇḍitāḥ sama-darśinaḥ ||
বিদ্যা আৰু বিনয়ে সম্পন্ন ব্ৰাহ্মণ, গাই, হাতী, কুকুৰ আৰু কুকুৰৰ মাংস খাই জীৱিকা চলোৱা লোক—সকলৰ প্ৰতিই পণ্ডিতসকলে সমদৃষ্টি ৰাখে। ইয়াৰ নৈতিক অৰ্থ এই নহয় যে আচৰণ বা ধৰ্মকৰ্তব্যৰ ভেদ মচি পেলাব লাগে; বৰং সকলো প্ৰাণীৰ ভিতৰত একে অন্তৰাত্মাক দেখা পাই সামাজিক মৰ্যাদা বা জাতি/প্ৰজাতিভেদৰ পৰা জন্ম লোৱা অৱজ্ঞা, নিষ্ঠুৰতা আৰু পক্ষপাত সংযম কৰা।
वायुदेव उवाच
True wisdom expresses itself as sama-darśana—seeing the same inner Self in all beings—thereby curbing pride, hatred, and discrimination, and grounding ethical conduct in compassion and restraint.
The verse is a doctrinal statement rather than a plot event: it presents a standard of the paṇḍita (the truly wise) as one who maintains an equal, non-contemptuous vision across social categories and species, emphasizing inner reality over external status.