Shloka 33
Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
तदनन्तर धुृतराष्ट्रपुत्र राजा दुर्योधन कृतवर्मके पास गया। कृतवर्माने उसे एक अक्षौहिणी सेना दी ।।
sa tena sarvasainyena bhīmena kurunandanaḥ | vṛtaḥ pariyayau hṛṣṭaḥ suhṛdaḥ sampraharṣayan ||
তাৰ পিছত ধৃতৰাষ্ট্ৰপুত্ৰ ৰজা দুৰ্যোধন কৃতবর্মাৰ ওচৰলৈ গ’ল। কৃতবর্মাই তাক এটা অক্ষৌহিণী সেনা দিলে। সেই সমগ্ৰ ভয়ংকৰ সেনাবাহিনীৰে ঘেৰাও হোৱা কুৰুনন্দন দুৰ্যোধন হৰ্ষিত হৈ, নিজৰ মিত্ৰ-সুহৃদসকলৰ আনন্দ বঢ়াই বঢ়াই, মহা সন্তোষে হস্তিনাপুৰৰ দিশে উভতি গ’ল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the pursuit of power and military advantage can generate exhilaration and social reinforcement among allies, even when the broader course is ethically compromised. It shows the momentum of war preparations: success in securing forces breeds confidence and collective enthusiasm, which can further entrench a path away from reconciliation.
After obtaining military support (contextually, an akṣauhiṇī from Kṛtavarman), Duryodhana, surrounded by a fearsome army, departs joyfully and returns toward Hastināpura, encouraging and energizing his friends and allies along the way.