Shloka 9
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
य: प्रावृणोत्यवितथेन वर्णा- नृतं कुर्वन्नमृतं सम्प्रयच्छन् । त॑ मन्येत पितरं मातरं च तस्मै न द्रहोत् कृतमस्य जानन्
yaḥ prāvṛṇoty avitathena varṇān ṛtaṁ kurvann amṛtaṁ samprayacchan | taṁ manyeta pitaraṁ mātaraṁ ca tasmai na drohāt kṛtam asya jānan ||
যি আচার্য ছলনা নকৰাকৈ ব্ৰাহ্মণাদি বৰ্ণসমূহক ৰক্ষা কৰে, সত্যক প্ৰকাশ কৰি অমৃতত্বৰ পথ দান কৰে—তেওঁক পিতা-মাতা দুয়োৰে সমান জ্ঞান কৰা উচিত। তেওঁৰ উপকাৰ স্মৰণ কৰি কেতিয়াও তেওঁৰ প্ৰতি দ্ৰোহ নকৰিব।
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
A truthful teacher who protects society and imparts liberating knowledge deserves the reverence due to one’s parents; gratitude requires that one never betray or harm such a benefactor.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (to Dhṛtarāṣṭra) on dharma and higher truth, emphasizing the ethical duty of honoring and not betraying the ācārya who guides one toward immortality.