Shloka 6
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
सनत्सुजात उवाच आचार्ययोनिमिह ये प्रविश्य भूत्वा गर्भे ब्रह्मचर्य चरन्ति । इहैव ते शास्त्रकारा भवन्ति प्रहाय देहं परमं यान्ति योगम्
sanatsujāta uvāca | ācāryayonim iha ye praviśya bhūtvā garbhe brahmacarya caranti | ihaiva te śāstrakārā bhavanti prahāya dehaṁ paramaṁ yānti yogam ||
সনৎসুজাত ক’লে—যিসকলে ইয়াত সৎগুৰুৰ আশ্ৰয়-পরম্পৰাত প্ৰৱেশ কৰি, যেন শাসন-শিক্ষাৰ ‘গৰ্ভ’ত অৱস্থিত হৈ, ব্রহ্মচৰ্য-ব্ৰত পালন কৰে—তেওঁলোকে এই জীৱনতেই শাস্ত্ৰৰ প্ৰামাণ্য উপদেশক আৰু পৰম্পৰা-বাহক হৈ উঠে। দেহ ত্যাগ কৰি তেওঁলোকে পৰম যোগ, অৰ্থাৎ পৰমাত্মাৰ সৈতে ঐক্য, লাভ কৰে।
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
Disciplined discipleship under a true teacher—especially the vow and conduct of brahmacarya—purifies and matures a person so that they become competent to understand and transmit śāstra in this life, and ultimately attain the supreme realization (parama-yoga) after death.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (in a didactic setting) on the path of knowledge and liberation. Here he praises the transformative power of entering a teacher’s lineage and living strict student-discipline, linking ethical restraint with both learning and final spiritual attainment.