Shloka 22
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
इसीके प्रभावसे गन्धर्वों और अप्सराओंको दिव्य रूप प्राप्त हुआ। इस ब्रह्मचर्यके ही प्रतापसे सूर्यदेव समस्त लोकोंको प्रकाशित करनेमें समर्थ होते हैं ।।
asmin prabhāvena gandharvāṇāṃ cāpsarasāṃ ca divyaṃ rūpaṃ prāptam | asyaiva brahmacaryasya pratāpena sūryadevaḥ sarvān lokān prakāśayituṃ samarthaḥ || ākāḍakabhakṣyārthasya saṃyogād rasabhedārthinām iva | evaṃ hīte samājñāya tādṛgbhāvaṃ gatā ime | rasabhedarūpa-cintāmaṇinā yācanā-kartṝṇāṃ yathābhīṣṭārtha-prāptir bhavati tathā brahmacaryam api manovāñchita-vastu-pradaṃ bhavati | iti matvā ṛṣayaḥ devādayaś ca brahmacarya-pālanena tādṛśaṃ bhāvam prāptāḥ ||
ইয়াৰ প্ৰভাৱত গন্ধৰ্ব আৰু অপ্সৰাসকলে দিব্য ৰূপ লাভ কৰিছিল; এই ব্ৰহ্মচৰ্যৰ তপোবলতেই সূৰ্যদেৱে সকলো লোক আলোকিত কৰিবলৈ সক্ষম। যেনেকৈ ইচ্ছিত ফলৰ বাবে যথাযথ উপায়ে—চিন্তামণিৰ ওচৰত গৈ যাচনা কৰোঁতাই—অভীষ্ট লাভ কৰে, তেনেকৈ ব্ৰহ্মচৰ্যও মনোবাঞ্ছিত দান কৰে। এই কথা বুজি ঋষি, দেৱতা আদি ব্ৰহ্মচৰ্য পালন কৰি সেই উচ্চ অৱস্থালৈ উপনীত হৈছিল।
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
Brahmacarya—understood as disciplined restraint and mastery of the senses—generates spiritual potency (prabhāva/pratāpa) that can elevate beings, confer divine qualities, and support cosmic functions; it is presented as a reliable means to attain one’s rightful aims when pursued with understanding.
In the Sanatsujātīya discourse within Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs Dhṛtarāṣṭra by praising brahmacarya: he cites examples (Gandharvas, Apsarases, and the Sun-god) to show its transformative power and uses an analogy of obtaining desired results through an effective means (like a wish-fulfilling jewel) to explain why sages and gods adopted it.