Shloka 19
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
एवं वसन् सर्वतो वर्धतीह बहून् पुत्रॉल्लभते च प्रतिष्ठाम् । वर्षन्ति चास्मै प्रदिशो दिशश्न वसन्त्यस्मिन् ब्रह्मचर्ये जनाश्न
evaṁ vasan sarvato vardhatīha bahūn putrān labhate ca pratiṣṭhām | varṣanti cāsmai pradiśo diśaś ca vasanty asmin brahmacarye janāḥ ||
এইদৰে গুৰুগৃহত সংযমিত আচৰণে বাস কৰা শিষ্যই এই জগতত সকলো দিশে উন্নতি লাভ কৰে। পাছত গাৰ্হস্থ্যত প্ৰৱেশ কৰি সি বহু পুত্ৰ আৰু প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে। দিশা-উপদিশা যেন তাৰ ওপৰত কল্যাণৰ বৰষুণ কৰে, আৰু ব্ৰহ্মচৰ্য পালন কৰিবলৈ বহু লোক তাৰ ওচৰত আহি বাস কৰে।
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
A student who lives with restraint and service in the teacher’s house gains comprehensive well-being; disciplined learning becomes the root of later prosperity, honor, and the ability to inspire others toward brahmacarya.
Sanatsujāta is instructing (in the Udyoga Parva discourse) on the fruits of proper brahmacarya: the well-trained student prospers, later attains family and reputation, and becomes a center that attracts others seeking disciplined study.