Shloka 33
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
यथा स्वं वान्तमश्नाति शवा वै नित्यमभूतये । एवं ते वान्तमश्रन्ति स्ववीर्यस्योपसेवनात्
yathā svaṃ vāntam aśnāti śvā vai nityam abhūtaye | evaṃ te vāntam aśnanti svavīryasyopasevanāt ||
যেনে কুকুৰে নিজৰেই বমি খাই সদায় বিনাশৰ দিশে যায়, তেনেদৰে যিসকলে নিজৰ ‘তেজ’ আৰু মৰ্যাদা প্ৰদৰ্শন কৰি জীৱিকা চলায়, তেওঁলোকে যেন বমিৰেই আহাৰ কৰে; এই আত্মপ্ৰদৰ্শনৰ আসক্তিৰ ফলত তেওঁলোকৰ নিৰন্তৰ অধঃপতন ঘটে।
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
One should not turn spiritual status, learning, or personal influence into a tool for livelihood through show and exploitation; such self-serving display leads to moral and spiritual decline.
In Sanatsujāta’s instruction (within Udyoga Parva), he uses a stark metaphor—like a dog eating its own vomit—to condemn those who repeatedly fall back into degrading conduct by living off the exhibition of their supposed power or sanctity.