Shloka 31
Udyoga-parva Adhyāya 34 — Vidura’s Counsel on Deliberation, Speech-Discipline, and Dharmic Kingship
युधन्वोवाच यां रात्रिमधिविन्ना स्त्री यां चैवाक्षपराजित: । यां च भाराभिततप्ताड़्े दुर्विवक्ता सम तां वसेत्
sudhanvovāca yāṁ rātrim adhivinnā strī yāṁ caivākṣaparājitaḥ | yāṁ ca bhārābhitatapto durvivaktā sama tāṁ vaset ||
সুধন্বাই ক’লে— “অন্যায় পাই ত্যাজ্য হোৱা স্ত্ৰীয়ে যি ৰাতি ভোগে; পাশাত পৰাজিত জুৱাৰীয়ে যি ৰাতি কটায়; আৰু ভাৰ বহি দেহ দগ্ধ হোৱা মানুহে যি ৰাতি সহে—সেই একে ৰাতি অন্যায় কথা কোৱা আৰু বিকৃত ৰায় দিয়া দুষ্ট বক্তাইও ভোগে।”
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Unjust speech—especially speech that twists judgment—creates an inner suffering comparable to humiliation, ruin, and bodily torment. The verse warns that ethical failure in advocacy or decision-making is not merely social harm but a personal moral affliction.
Sudhanvan uses three vivid analogies (a wronged woman’s anguish, a gambler’s despair after losing, and a porter’s bodily pain) to describe the mental state of a person who argues falsely or gives inverted justice, emphasizing the psychological and moral cost of adharma.