Shloka 88
Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
नारीं विगतकामास्तु कृतार्थाश्व प्रयोजकम् | नावं निस्तीर्णकान्तारा आतुपराश्न चिकित्सकम्,ये छ: प्रायः सदा अपने पूर्व उपकारीका सम्मान नहीं करते हैं--शिक्षा समाप्त हो जानेपर शिष्य आचार्यका, विवाहित बेटे माताका, कामवासनाकी शान्ति हो जानेपर पुरुष स्त्रीका, कृतकार्य मनुष्य सहायकका, नदीकी दुर्गम धारा पार कर लेनेवाले पुरुष नावका तथा रोगी पुरुष रोग छूटनेके बाद वैद्यका
vidura uvāca | nārīṁ vigata-kāmās tu kṛtārthāś ca prayojakam | nāvaṁ nistīrṇa-kāntārā āturāśnī cikitsakam ||
বিদুৰে ক’লে— কামনা শান্ত হ’লে মানুহে নাৰীক, উদ্দেশ্য সিদ্ধ হ’লে সহায়কক, বিপদসংকুল পথ পাৰ হ’লে নাওক, আৰু ৰোগ সাৰিলে চিকিৎসকক অৱজ্ঞা কৰে। এইদৰে বহুতে আগতে উপকাৰ কৰা লোকসকলক সন্মান নকৰে—শিক্ষা শেষ হ’লে শিষ্য আচার্যক, বিবাহৰ পিছত পুত্ৰ মাতৃক, কামশান্তিৰ পিছত পুৰুষ স্ত্ৰীক, কাম সম্পন্ন হ’লে মানুহে সহায়কক, দুৰ্গম সোঁত পাৰ হ’লে নাওক, আৰু ৰোগমুক্ত হ’লে ৰোগীয়ে বৈদ্যক পাহৰি যায়।
विदुर उवाच