भीष्म–रामजामदग्न्ययुद्धप्रस्थानवर्णनम्
Bhishma’s Account of Parashurama’s Challenge and the March to Kurukshetra
तत एनं परिष्वज्य शनैराश्वासयंस्तदा । पाणिभिर्जलशीतैश्न जयाशीर्भिक्ष कौरव
tata enaṁ pariṣvajya śanair āśvāsayaṁs tadā | pāṇibhir jalaśītaiś ca jaya-āśīrbhiḥ kṣa kṣa kṣa kaurava ||
তাৰ পাছত তেওঁলোকে তেওঁক আলিঙ্গন কৰি ধীৰে ধীৰে আশ্বাস দিলে। জলে শীতল হোৱা হাতেৰে স্নেহেৰে স্পৰ্শ কৰি সান্ত্বনা দিলে, শীতল জল ছিটাই, “কৌৰৱ, জয় হওক” বুলি বিজয়সূচক আশীৰ্বাদ উচ্চাৰণ কৰি—হে কুৰুনন্দন—তেওঁৰ উদ্বেগ ক্ৰমে শান্ত কৰিলে।
भीष्म उवाच
In moments of shock or grief, dharma is expressed through compassionate presence—embracing, calming speech, and auspicious blessings—rather than harshness or indifference.
Those present physically comfort a distressed person: they embrace him, soothe him gradually, cool him with water, and speak victory-blessings, addressing him respectfully as a Kaurava and ‘Kuru-nandana’.