Shloka 7
परशुरामजी बोले--काशिराजकी पुत्री! तू पुन: सोचकर बता। यद्यपि भीष्म तेरे लिये वन्दनीय है, तथापि मेरे कहनेसे वह तेरे चरणोंको अपने सिरपर उठा लेगा ।। अम्बोवाच जहि भीष्म॑ रणे राम गर्जन्तमसुरं यथा । समाहूतो रणे राम मम चेदिच्छसि प्रियम् । प्रतिश्रुत॑ च यदपि तत् सत्यं कर्तुमहसि,अम्बा बोली--राम! यदि आप मेरा प्रिय करना चाहते हैं तो युद्धमें आमन्त्रित हो, असुरके समान गर्जना करनेवाले भीष्मको मार डालिये और आपने जो प्रतिज्ञा कर रखी है, उसे भी सत्य कीजिये
rāma uvāca—kāśirājakī putri! tvaṁ punaḥ socayitvā vada. yadyapi bhīṣmas te vandanīyaḥ, tathāpi mama vacanād asau tava caraṇau śirasi dhārayiṣyati.
ambovāca—jahi bhīṣmaṁ raṇe rāma garjantam asuraṁ yathā. samāhūto raṇe rāma mama ced icchasi priyam. pratiśrutaṁ ca yad api tat satyaṁ kartum arhasi.
ৰামে ক’লে—কাশীৰাজৰ কন্যে! পুনৰ ভালদৰে চিন্তা কৰি কোৱা। ভীষ্ম তোমাৰ বাবে বন্দনীয় যদিও, তথাপি মোৰ কথাত সি তোমাৰ চৰণ নিজৰ শিৰত ধাৰণ কৰিব। অম্বাই ক’লে—হে ৰাম! যদি মোৰ প্ৰিয় সাধন কৰিব খোজা, তেন্তে ৰণত তাক আহ্বান কৰি, অসুৰৰ দৰে গর্জন কৰা ভীষ্মক নিধন কৰা আৰু তুমি যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছা, তাক সত্য কৰি পূৰ্ণ কৰা।
राम उवाच
Educational Q&A
The passage foregrounds satya (truthfulness) and the moral weight of a pratiśruti (pledge). Ambā appeals to Paraśurāma’s duty to uphold his word, even when it entails confronting a venerable elder like Bhīṣma—showing how dharma can demand difficult action when honor, promises, and justice collide.
Paraśurāma urges Ambā to reconsider, asserting that Bhīṣma—though reverable—would submit out of respect for Paraśurāma’s command. Ambā rejects mere submission and asks Paraśurāma to challenge Bhīṣma in battle, kill him, and thereby fulfill the promise he has undertaken on her behalf.