अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
न तदा जातवान् भीष्म: क्षत्रियो वापि मद्विध: । पश्चाज्जातानि तेजांसि तृणेषु ज्वलितं त्वया,“उन दिनों भीष्म अथवा मेरे-जैसा दूसरा कोई क्षत्रिय नहीं उत्पन्न हुआ था। तेजस्वी क्षत्रिय तो पीछे उत्पन्न हुए हैं। आप तो घास-फूसमें ही प्रज्वलित हुए हैं (तिनकोंके समान दुर्बल क्षत्रियोंपर ही अपना तेज प्रकट किया है)
na tadā jātavān bhīṣmaḥ kṣatriyo vāpi madvidhaḥ | paścāj jātāni tejāṃsi tṛṇeṣu jvalitaṃ tvayā ||
সেই সময়ত ভীষ্মো জন্মা নাছিল, মোৰ দৰে কোনো ক্ষত্ৰিয়ো নাছিল। সত্য তেজস্বী বীৰসকল পিছত জন্মিল; তুমি তৃণসম দুৰ্বলসকলৰ মাজতেই জ্বলি উঠিলা।
राम उवाच
Martial excellence is ethically meaningful only when tested against worthy opponents; displaying power against the weak is likened to fire flaring in dry grass—showy but not truly glorious.
Bhārgava Rāma (Paraśurāma) speaks in a confrontational exchange, belittling Bhīṣma’s reputation by claiming that Bhīṣma’s ‘brilliance’ has been shown only against inferior, straw-like warriors, not against peers of the highest calibre.