Adhyāya 152: Kaurava-sainyavibhāgaḥ
Division and Standardization of the Kaurava Host
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि सैन्यनिर्याणपर्वणि दुर्योधनसैन्यसज्जकरणे त्रिपठड्चाशदधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi sainyaniryāṇaparvaṇi duryodhanasainyasajjakaraṇe tripaṭpañcāśadadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ইতি শ্ৰীমহাভাৰতৰ উদ্যোগপৰ্বত সৈন্যনির্যাণপৰ্বৰ অন্তৰ্গত দুর্যোধনৰ সৈন্যসজ্জাকৰণ-বৰ্ণনাবিষয়ক একশ তিপ্পান্নতম অধ্যায় সমাপ্ত।
वैशम्पायन उवाच
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it highlights the ethical weight of deliberate preparation for violence—mobilization is not accidental but chosen, and such choices propel society toward irreversible consequences.
The text formally closes a chapter in the Udyoga Parva that deals with Duryodhana’s army being readied and set in motion, signaling that negotiations have effectively given way to organized war preparations.